Terug naar Verenigingen nieuws

Berltsumer hŻntsjes verenigen zich.

Gepubliceerd op:

De ideeŽn liggen op straat, hoe afgezaagd en hoe waar. Wandelen we op een rustige zondagochtend, als altijd vergezeld van de hond door Hemmemastate, treffen we daar dorpsgenoten met hun lieve, edoch onzekere hond. Los zijn het dikke vrienden, aangelijnd vertoont -ik zal de naam niet noemen- wat we tegenwoordig probleemgedrag noemen. Een dankbaar onderwerp van gesprek, wat zich overigens in volle harmonie voltrekt, onder de hondenbaasjes. Huiswaarts wandelend en soep kokend denk ik na over het tijdens dit gesprek geopperde idee. Een afgebakend hondenveldje, waar je als eigenaar rustig je hond kunt loslaten en laten ravotten met soortgenoten, want dat is iets wat honden graag doen en waarvan ik vind dat ze daar ook het volste recht toe hebben. Je zult maar hond zijn en altijd aan het lijntje worden gehouden. Hoe pakken we het aan? Er schijnt al eens over gesproken te zijn, maar de besprekingen lijken gestrand te zijn op een onoverkomelijke hoop poep die er nog niet lag. Zo stranden goede ideeŽn vanuit valse angst voor wat komen gaat. De gemeente lijkt in het kader van de bezuinigingen niet de aangewezen instantie voor realisering. Toch lijkt de oplossing simpel. Wij nemen het heft in eigen hand. Als hondenbazen verenigen wij ons: wij stellen poep- en andere regels op en ieder die zich daaraan conformeert is welkom als lid. We heffen uiteraard ook contributie, want er zal ook geÔnvesteerd moeten worden, bijvoorbeeld in bankjes waarop wij kunnen verpozen tijdens het geanimeerde spel van onze viervoeters. De bankjes mogen wat mij betreft van hetzelfde model zijn als het mooie klompbankje in de Buorren. Bedenker Eddy wil ons de mal misschien wel lenen. We zullen ook wel huur moeten betalen, want voor niets gaat tegenwoordig alleen de zon op. We kunnen ook eens gastsprekers uitnodigen die ons vertellen hoe we probleemgedrag te lijf gaan. Dat kan, want daarvoor kweken we een budget. We zullen ons daarnaast uiteraard goed moeten beraden of wij een vereniging of een stichting gaan oprichten. En omdat onze viervoeters niet verder komen dan blaffen, zijn het de baasjes die moeten besluiten welke bestuursvorm hun rechten het best vertegenwoordigt. Het enige wat er nu nog schort is een veldje en een hond die zijn baas toeblaft de handschoen op te pakken! RIA 03-04-2011 #link:www.algra.fr:Alle blogs van RIA;

Welkom terug in de kerk

Als kerkenraad zijn we dankbaar dat we vanaf a.s. zondag 20 juni de de…

 

Bibliotheek zoekt taal- en digitaal vrijwilligers voor het Digi-Taalhuis in de Bibliotheek.

Het lijkt zo gemakkelijk, een whatsapp met de mobiel versturen, de krant lezen o…