Terug naar Verenigingen nieuws

De Huishoudbeurs, één keer in je leven

Gepubliceerd op:

Ik hou niet van mensenmassa’s en al helemaal niet als deze op een kluitje voorbij schuifelen aan allerhande kraampjes. Met andere woorden: een beurs is aan mij niet besteed. Toch heb ik me dit jaar laten overhalen om mee naar de Huishoudbeurs te gaan. Jawel, want zo werd mij voorgehouden, die moet je één keer in je leven meemaken. Een dagje topentertainment met de personeelsvereniging van De Friesland Zorgverzekeraar. We maken onze entree in de RAI samen met een menigte voornamelijk vrouwen en koffers, beide in verschillende soorten en maten en de laatste voornamelijk op wieltjes. Met simpel mijn onafscheidelijke schoudertas voel ik me ietwat naakt. Ik denk aan de waarschuwing tegen zakkenrollers. Snelle jongens ontwaar ik nergens, als er dan zoveel gestolen wordt, moet dat welhaast door vrouwen worden gedaan. Ik zie niemand van wie ik denk ‘oeps, oppassen’, maar ik pas op mijn tas als een arend op zijn jong. ‘k Ben het dan wel niet van plan, maar het eerste tasje bungelt aan mijn pols na een paar kraampjes. Schoenen poetsen is voortaan een peulenschil. Een paar kraampjes verder val ik voor een vernuftige groentesnijder. Zo wordt eten klaarmaken pas echt een feest. Maar nee, ik geef niet toe aan mijn impuls tot aan het eind van de dag. Dan val ik alsnog voor het groentemes. Maar dan de pad waarmee je echte koffie in de senseo kunt doen. Wat een uitvinding. Ik word helemaal blij. Wat een besparing en wat een lekkere koffie in ’t verschiet. Ramen lappen wordt ook een feest. Dat kan met simpel afwasmiddel en een siliconen lap. De lap laat ik maar voor wat het is, maar mijn lege flesje Hara ga ik vullen met afwasmiddel. Het gaat helemaal goed komen. En ondertussen wordt één tasje twee tasjes wordt drie tasjes... De halve dag is bijna om voor we in de volgende hal belanden en dat is het summum. Heerlijke hapjes lonken. Pasta, chinees, worst, kaas, cola, noem maar op. De een voert nog harder strijd om de voorbijgangers te paaien dan de ander. Ergens las ik, huishoudbeurs: graaien en snaaien. Helemaal fout. ’t Is geen graaien en snaaien, maar smullen en tassen vullen. ’t Zou toch doodzonde zijn dat al die koks met hun hapjes bleven zitten. Ik moet toegeven, ’t is toch wel een beetje leuk. En dan treden we het proeflokaal binnen. Niet voor de kindertjes want hier wordt alcohol geschonken. We beginnen met een ‘boswandeling’ en er volgen tig drankjes in tig kleurtjes. Maar goed dat we met de bus zijn en met hapjes gevuld. In een massagestoel is het lekker uitbuiken en het laatste restje energie verzamelen voor een volgende hal. Hoe exotisch, in deze kopie van de Nieuwestad struinen we rond bij de ECI en de Blokker. Oh, hier verkopen ze dus die oranje tassen op wieltjes die ik bij het vorderen van de dag in toenemend aantal zie rondrijden. Dan is die oranje van De Friesland toch mooier. En nu is me nu ook helemaal duidelijk waarvoor ie is bedoeld. Ria Algra Berltsum, 17-02-2011

Presentatie Gernierswei XXL-Koekoeksleane-Bitgumerdyk aan gemeenteraad en B&W

Van november 2020 t/m juli 2021 zijn er 14 geregistreerde ongevallen met gewonde…

 

Zaterdag is de Koepelkerk geopend

Aanstaande zaterdag is het Open Monumentendag. Daarom kan zaterdagmiddag de Koep…