Terug naar Berltsumers aan het woord.

Hilde Hoogterp

Door: Hilde Hoogterp - Minsken mei in ferhaal

 

Minsken mei in ferhaal Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op �e Roaster gaan we op (be)zoek bij (naar) mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Hilde Hoogterp Hilde Hoogterp beleeft �Amerikaanse droom� met Friese nuchterheid Nog ietwat onwennig beweegt Hilde Hoogterp zich in de haar normaal zo vertrouwde thuisomgeving van Berltsum en omstreken. Na een avontuurlijk uitwisselingsjaar in Amerika, waar zij naast het harde werken als �Assistent Residential Director� in een zorggroep van vijf volwassenen met een meervoudige beperking ook de mogelijkheid kreeg om veel van het andere �beloofde� land te zien, valt de omschakeling niet mee. Amerika door velen gezien als het land met een rijke geschiedenis en onbegrensde mogelijkheden. Independence day, Statue of Liberty, Thanksgiving, 11 september Ground Zero, Obama en natuurlijk ook de uitgestrekte natuurgebieden en de bakermat van zoveel muziekinvloeden. Eigenlijk teveel om op te noemen maar Hilde Hoogterp maakte hier een jaar lang deel van uit. Er is dan ook eerder sprake van een omgekeerde heimwee en hieraan gekoppeld de wens om wellicht in de toekomst nog eens de koffers te pakken en met een gerichte studie op het managementvlak haar horizon te verbreden. Hilde heeft de Amerikaanse cultuur ondergaan met een flinke portie Friese nuchterheid maar tegelijkertijd wel genoten van de veelzijdigheid van dit bijzondere werelddeel. �Ik moat my noch wolris yn myn earmen knipe as ik allegear betink wat ik belibbe en sjoen ha. In protte libbens�nderfining en nije freonen d�r by krigen. It wie echt in �nferjitlike moai jier.� Het uitwisselingsjaar ging uit van de stichting International learning exchange. Een Amerikaanse organisatie die internationale werkverbanden organiseert in de zorgsector binnen onder andere de gehandicaptenzorg. In Hilde haar afstudeerjaar op de SPH in Leeuwarden en tegelijkertijd tijdens haar tijdelijk werk bij zorggroep �Talant� (als ondersteunend begeleidster bij begeleid zelfstandig wonen in Leeuwarden) kwam ze via wervingsmateriaal in aanraking met deze organisatie en ging de wens om hier van deel uit te maken steeds vastere vormen aannemen. Een hele stap, maar toen de beslissing eenmaal gevallen was, werd het een keuze vol overtuiging. In februari 2009 volgde de aanmelding, waarna in maart het intake gesprek plaatsvond met Amerikaanse vertegenwoordigers van de organisatie. �Ik wurde oannommen en doe beg�n de tarieding. Der moast in protte regele wurde en dat yn koarte tiid� . Een kleine greep uit het voorbereidingstraject vormde ondermeer het tekenen van contracten en verzekeringen, regelen van een internationaal rijbewijs, de financi�n en wellicht het allerbelangrijkste: Het visum. Dit bleek uiteindelijk nog het grootste struikelblok maar een studentenvisum bracht gelukkig uitkomst. Hilde kon gaan werken in Andover (in de staat Massachusetts) voor de zorggroep Sevenhills Foundation en wonen in North Andover samen met Sanne (reeds ontmoet bij een kennismaking met andere Nederlandse kandidaten) en Tineke die al sinds maart 2009 het appartement bewoonde. �Foar ik fuortgie wie der earst noch in geweldich �fskiedsfeest mei famylje, freonen en fansels prachtige muzyk, wat hiel wichtich is foar my. Al dy geweldige minsken swaaiden my �t mei it lied �On the road again�. Na het vertrek vanaf Schiphol volgde als tussenstop Dublin en werd Maine de eerste Amerikaanse staat van verblijf, waar een introductieweek zou volgen met de andere kandidaten die verspreid over Amerika hun plek moesten gaan vinden. Het werd een week van elkaar leren kennen en voorbereiding op de Amerikaanse manier van leven (Go with the flow, oftewel laat je maar meedragen). Hilde voelt zich ogenschijnlijk snel thuis binnen de Amerikaanse cultuur want binnen een tijdsbestek van een week schafte zij een auto, laptop en een mobiele telefoon aan. Vervoer geregeld en als thuisbasis een prachtig appartement met zwembad en internet. �ynternet is fansels ideaal. Ek om kontakt te h�lden mei famylje, freonen en de oare kandidaten.� Zelfs in huize Hoogterp wordt kennis gemaakt met het communicatie fenomeen �skype�. Een vorm van internet bellen met beeld waardoor het verre en onbereikbare geachte Amerika en daarbij dochter en zus Hilde toch wel heel dichtbij komt. De familie Hoogterp voor de webcam en dat is toch wel iets anders dan bladmuziek, het dirigentenstokje en de vele muziekinstrumenten die hun huis aan de Skoallestrjitte domineren. Hilde wordt dan na een eerste kennismaking en introductie assistente van de directrice van de zorggroep. Waar de kantoorfunctie door de leidinggevende wordt bekleed, is Hilde haar taakomschrijving: Ogen en oren op de werkvloer. �In �tdaging foar Hilde om har organisaasjetalint en ent�sjasme oer te bringen op de s�n �direct care workers�. Sy binne fan Afrikaanse �fkomst en fersoargje oerdeis en nachts de kliinten.� Hilde wordt verantwoordelijk voor het reilen en zeilen op de werkvloer wat betreft medicatie, boodschappen, financi�n en het maken van rapportages. Voorwaar een verantwoordelijke functie en een grote uitdaging om meer effici�ntie in het systeem te brengen. Want dat is iets waar het nogal aan schort. En hoewel de verzorging van de vijf cli�nten naar behoren is, ontbreekt het leiding en medewerkers aan motivatie om iets extra‟s uit de groep te halen. �Se dogge wat der barre moat, mar se fine it dan ek wol goed. Se dogge neat yndividueel mei de kliinten. Der sit somtiden folle mear yn dizze minsken mei in beperking mar je moatte dan al aktyf mei harren oan de gong.� Het verloop in de bezetting van de dagelijkse verzorgers is groot door uitval en ontslag. �Ek yn de lieding is der sprake fan hi�rarchie. Se hawwe echt �ntsach foar in meardere en jouwe net gau harren eigen miening as krityk op it ien as oar.� As ik mei myn direktrise oer feroaring praat jout se my gelyk en toant begryp mar docht der �teinlik neat mei.� Gelukkig is er naast de grote verantwoording voor de zorggroep ook de nodige ontspanning. Samen met de huisgenoten leuke uitstapjes maken of met andere collega‟s uit de omgeving. Vooral de natuurgebieden spreken Hilde hierbij aan. Bijvoorbeeld de vele parken in de steden zoals in Boston of New York zoals Central Park. De Everglades in de staat Florida. Een prachtig natuurgebied met een grote veelzijdigheid. Maar ook �internationale� uitstapjes naar buurland Canada om de grootsheid van de Niagara waterfals te aanschouwen of om de walvissen te �spotten� in de oceaan zijn herinneringen voor het leven. De white Mountains in de staat New Hampshire of dichter bij het thuisfront de schitterende herfstgezichten van Andover (In de regio bekend als de Indian Summer) staan eveneens nog vers in haar herinnering. Vergezichten om de ogen bij uit te kijken en de camera bij vol te schieten. Waarbij ook niet onvermeld mogen blijven Hilde haar vakanties naar Vancouver en Whistler (Cananda) en naar Yosemite Park in Calaforni�. In december dan blij verwacht het bezoek van broer Jelle en zus Durkje. Een onvergetelijke periode van ruim twee weken rond de kerstdagen en oud en nieuw volgt en vormt daarbij een katalysator voor het vervolgverblijf in Amerika. Als vader en moeder Hoogterp dan in juni arriveren komt het einde van het buitenlandse avontuur wel heel dichtbij. Ook tijdens dit bezoek veel van de grootsheid van Amerika op het netvlies tijdens de vele uitstapjes en excursies. Het is gelijktijdig ook even afstand nemen van de Amerikaanse mentaliteit op het gebied van werkinstelling en omgang met elkaar wat vaak heel oppervlakkig is. �Hi How are you doing? I am Fine, Thank you how are you doing? Dat is typysk Amerika. Fansels giet it goed en is der neat oan �e h�n. Alles is gruts en goed.� Maar nu terug in Friesland is er het besef van de bijzonderheid van dit avontuur. Een verrijking van het leven en ontstaan van vriendschappen wellicht voor het leven. Nog steeds onderhoudt Hilde veel contact met reisgenoten en deelnemers die nog in de Verenigde Staten zijn, maar ook met haar �Residential Directrice�. En hoewel Hilde zich vaak aan haar kon ergeren op het gebied van slordigheid en het ontbreken van effici�ntie geeft zij Hilde misschien wel het mooiste compliment van de hele periode. Laatst, zo vertelde zij aan Hilde, was er een bewoner van ruim zestig jarig en die mocht zoals gebruikelijk een wens doen. �Ik wou graag dat Hilde hier bij mij was op mijn verjaardag.� was zijn hartenwens. En dat zijn de dingen waar Hilde het voor heeft gedaan. Naast organisatorisch een steentje bijdragen ook op het menselijk vlak iets los te maken. Hilde moet zich gevoelsmatig weer een beetje losmaken van de geweldige ervaringen aan de andere kant van de oceaan, maar thuis met familie,vrienden en de liefde voor de haar zo vertrouwde muziek, zoals bij het �welkom thuis feest� opgeluisterd door �Omkedurkendy�, kan Hilde zich weer opladen en klaarmaken voor het vervolg op haar afgeronde SPH studie. waarschijnlijk een management opleiding in de zorgsector met wellicht een internationaal tintje, want dit avontuur smaakt naar meer! (Op de site: hildehoogterp.waarbenjij.nu kun je haar reisverslagen nalezen en foto‟s van haar verblijf in Amerika bekijken) JAN J.