Terug naar Berltsumers aan het woord

31-10-Y Pieter en Trijntje Bosma - Minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
31-10-Y Pieter en Trijntje Bosma - Minsken mei in ferhaal

Door: Pieter en Trijntje Bosma - Minsken mei in ferhaal

Pieter en Trijntje Bosma een trots diamanten paar Pieter en Trijntje Bosma(roepnaam Tine) delen als getrouwd echtpaar reeds zestig jaar lief en leed. Het is een unieke gebeurtenis en een mijlpaal in hun leven waarop zij met een rijk en gezegend gevoel op terug kunnen kijken. Drie jongens en drie meisjes zagen in hun levensverbintenis het levenslicht en nu zijn er maar liefst zeventien “Pake en Beppe sizzers”en zelfs vier “Oer Pake en Beppe sizzers”. En hoewel de balans van lief en leed goeddeels aan de positieve kant zit is er voor Pieter en Trijntje Bosma wel het verdriet dat zij één van hun kleinkinderen al na een paar maanden moesten verliezen. Het diamanten feest was als verrassing en in grote geheimhouding tot in de puntjes door de kinderen verzorgd in het oude en vertrouwde centrum met Sake en Jeltje Postma in de vertrouwde rol als gastheer en gastvrouw. Dat was altijd al de wens van Pieter Bosma.“Ik hie wolris sein: “mochten wy dit jubileum belibje meie dan soe ik wol feest hawwe wolle yn it “Centrum” en dan mei Sake en Jeltje as gastlju.” Pieter Bosma is een geboren en getogen Berltsumer en zijn vader was zoals zo velen tuinder. “ik leau dat dęr wol twahundert túnders wiene yn dy tiid.” Pieter Bosma kwam na zijn schoolperiode (lagere school en vier jaar tuinbouwschool) bij zijn vader te werken op de tuinderij. Zijn vader verbouwde verschillende gewassen zoals spinazie, netmeloenen, bloemkolen en tomaten die op de Berltsumer veiling geveild werden. Een mooie tijd, maar niet geheel onbezorgd toen de Tweede Wereldoorlog aanbrak en ook Nederland door Duitsland werd ingelijfd. Een aantal moeilijke jaren lagen in het verschiet en hoewel het in Friesland wat de voedselvoorziening betrof nog enigszins meeviel in vergelijking met andere delen van het land was het toch een zware en onzekere tijd. Nadat de oorlog in Europa ten einde was moest Bosma als dienstplichtige naar Nederlands-Indië. In 1948 begon het grote en gevaarlijke avontuur en in 1950 was daar gelukkig weer de thuiskomst in goede gezondheid. “Doe’t ik thús kaam hie ik gehiel gjin goede klean mear. Myn legerklean moast ik ynleverje en myn goede boargerklean hie ik foar de tsjinsttiid oan myn broer jűn. It wie in earmoediche tiid.” Al gauw na thuiskomst was daar de ontmoeting met Trijntje, het begin van een groot levensavontuur dat nog steeds voortduurt. Dat de verkering wel goed zat bleek een kleine twee jaar later toen Pieter en Trijntje in het huwelijk traden in het gemeentehuis van Menaldum met de kerkelijke bevestiging in de Koepelkerk van Berltsum. “It wie in moaie dei mar we hienen net in grut feest. Wat famylje en kunde wienen dęrby. We trouden ek omdat myn âlden en myn trije broers it jier dęrop nei Amerika emigrearren. Sa koenen sy dęr noch by węze.” Pieter en Trijntje hebben zelf nooit overwogen om ook die richting op te gaan. Pieter had het druk op zijn tuinderij en de wens om overzee te gaan was er niet. Veel gezinnen besloten na de Tweede Wereldoorlog de overstap te wagen naar landen die gevoelsmatig ver van het oorlogsgeweld verwijderd waren en mogelijkerwijs meer zicht boden op een betere toekomst. “We binne twa kear beiden yn Amerika węst mar ik bin der sels ek nog twa kear hinnegien. In hiele belibbenis.” Pieter en Trijntje vonden hun woonplek aan de Kleasterdijk in het verst gelegen huis aan de Berlsumer vaart (waar nu de Fam. Tuinenga woont). Hier hadden de Pake en Beppe van Bosma gewoond en na hun overlijden werd het uiteindelijk hun huis. Ruim twintig jaar zou hier hun gezinsleven zich afspelen. Een rijkdom dat er zes kinderen geboren mochten worden en dat zij er met hun allen veel levensgeluk mochten ervaren. Pieter en Trijntje hadden hier hun tuinderij, waaronder de kas met chrysanten wat een fleurig ingrediënt in hun bedrijfsvoering was. Ook Trijntje had veel plezier aan deze bloemen. “Ik hie der in protte nocht oan. It binne prachtige blommen. Moai om te sjen en om yn de kas te hawwen.” Er was namelijk de mogelijkheid voor tuinders om aan een bloemencursus deel te nemen die bij goed examengevolg de mogelijkheid gaf om een vergunning te krijgen voor het telen van bloemen. Aanvankelijk leek het even een goudmijntje te zijn, maar toen ook vanuit gemeentewege in de provincie subsidies aan speciale werkplaatsen werden gegeven om bloemen te verbouwen werd het aanbod dusdanig groot dat de prijs al snel naar een bedenkelijk niveau zakte. Toch was dit hun leven. Trijntje de spil in de huishouding en Pieter druk in de weer op de tuinderij die hij uiteindelijk van zijn vader had overgenomen. Samen met de periode van de ruilverkaveling werd hun bedrijf gesaneerd en met een afvloeiingsregeling was de bedrijfsvoering ten einde. In de daaropvolgende tien jaar vond Pieter zijn employee in de plantsoendienst bij de gemeente waarna de welverdiende pensioentijd aanbrak. Voor Trijntje was er na de lagere school werk bij een mevrouw in de huishouding en daarna in een particulier verpleegtehuis in Haarlem. Hier werd in een advertentie uitdrukkelijk gezocht naar Friese verpleegsters voor de verpleging en verzorging van de bewoners. Waar Trijntje het thuis druk had met de huishouding en de hulp in de tuinderij daar had Pieter naast zijn werkzaamheden in zijn eigen bedrijf nog vele bestuursfuncties in verschillende verenigingen. In de kerk waren daar het ouderling en kerkrentmeesterschap, zijn rol als mede oprichter van het Christelijk Kleuteronderwijs en functie als penningmeester, het mede oprichten van het veteranenlegioen waar Bosma 25 jaar tweede voorzitter was en ook Oranje Nationaal en het CDA konden op zijn bestuurskwaliteiten rekenen. Nu wonen Pieter en Trijntje Bosma al weer ruim twintig jaar aan de Keats naar volle tevredenheid. Het nieuws wordt nog op de voet gevolgd waarbij vooral het Friese nieuws scherp de aandacht verdient. Trijntje heeft in huis nog genoeg bezigheid terwijl Pieter het voor en achtertuintje in prima conditie weet te houden. Daarbij de dagelijkse wandeling: Het “rondje Bildtdijk” en de dag is weer goed bezet. Maar nu met dit prachtige jubileum, de felicitaties en gelukstelegrammen van de Koningin, Commissaris van de Koningin Jorritsma en van vele dorpsgenoten en andere kunde, een groot arsenaal aan kaarten en zelfs bezoek van Burgemeester van Delft-Jaarsma geeft dit alles Pieter en Trijntje een warm gevoel. De beide jubilarissen hopen dan ook nog lang te mogen genieten van de levendigheid om hun heen van hun naasten. Want dat is hun grootste rijkdom dat al hun kinderen hun plek hebben gevonden en dat die volmondig kunnen zeggen:”We hawwe it thús altyd moai hant.” JAN J

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…