Terug naar Berltsumers aan het woord

31-10-Y Jan en Barber Bouwma - minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
31-10-Y Jan en Barber Bouwma - minsken mei in ferhaal

Door: Jan en Barber Bouwma - minsken mei in ferhaal

Minsken mei in ferhaal Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op ‘e Roaster gaan we op (be)zoek bij (naar) mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Jan en Barber Bouwma. Jan en Barber diamanten paar in Berlikum Zestig jaar delen zij als getrouwd echtpaar lief en leed, een mijlpaal in het leven die slechts voor weinigen is weggelegd. Nu zijn Jan en Barber Bouwma beide 82 jaar en verkeren nog steeds in een gezondheid die het toelaat om op de Kamp nog zelfstandig te kunnen wonen. Op de vraag hoe het allemaal begon tussen de twee volgen geen spectaculaire ontboezemingen maar moet eerst even ver in het geheugen worden gespit. “Jan syn suster wie wol wat in freondinne fan my en sneins mochten wy graach as ferdivedaasje efkes sjoele. Eigenliks neist it sjongen by it oargel ús ienichste fertier. Sa moete ik Jan en kaamen wy byinoar.” Na een verkeringtijd van een drietal jaren werd de grote stap genomen en volgde het gemeentelijk huwelijk in Menaldum en de kerkelijke bevestiging in de gereformeerde kerk in Berlikum aan de Wiersterdijk, op de plek waar nu Welgelegen staat. Het begin van een groot avontuur dat nu nog steeds voortduurt. Reeds hun gehele leven wonen de beide echtlieden in Berlikum. Bij het begin van hun huwelijk in de “Grusert”, een straat die vele ouderen nog in het geheugen staat gegrift. Het is een niet meer bestaande straat waar de armoede in die tijd hoogtij vierde. “It wie der sa massaal. Safolle minsken op in lytse romte. We hiene ek net ús eigen wc, mar je wisten doe net better.” Nu wonen ze al weer ruim 50 jaar op de Kamp en dat was meteen in het begin al een flinke stap vooruit, al was het maar vanwege de ruimte. Toch werden de eerste drie van hun vijf kinderen aan de “Grusert” geboren. Drie jongens en aan de Kamp werden nog twee jongens geboren. Op vakantie gaan was er niet bij, maar tochtjes met de fiets naar mooie plekken in Friesland zoals Beetsterzwaag vormden een goed alternatief. “As wy op ien dei mar hinne en wêrom koene.” Jan hielp in zijn jonge jaren zijn vader, die gernier was, op het land en veel vrije tijd was er voor hem niet. Het was gehuurd land en toen ook de aardappelmoeheid zijn intrede deed was de optie om voor zich zelf te beginnen van de baan. Gelukkig kon toen werk vinden op de veiling waar hij als een soort “manusje van alles” fungeerde. Helaas was dit werk van korte duur toen de werkzaamheden rond de veiling afnamen en Bouwma niet langer kon blijven. Barber herinnert zich de woorden van de directeur nog goed toen gevraagd werd waarom het werk ophield:”het is hier geen filantropische instelling!” En hoewel de betekenis van dat woord verder in Berlikum vrijwel onbekend was konden ze het daarmee maar doen. Gelukkig kon Jan daarna de kosters post van zijn vader overnemen die deze functie maar liefst 35 jaar had vervuld. Ruim vijf jaar zou Bouwma dit werk verrichten totdat hij solliciteerde voor de functie van conciërge aan de huishoudschool. Bouwma kreeg de aanstelling en de gedachte om het te combineren met het kosterschap liet het echtpaar Bouwma al snel varen. “Der siet in protte tiid yn myn nije wurk. De tún ûnderhâlde hearde by myn wurk, mar ek allerhanne oare putsjes. Ik hie doe gjin tiid mear foar myn wurk as koster. Guon seachen der wol wat fremd tsjin oan, dat ik konsjerzje wie op in skoalle mei allegear fammen. Se seinen dan: “Wat dochst do der?” Bij de vergaderingen mocht Bouwma wel eens een grapje uithalen door boven de deur van de vergaderruimte een bordje te plaatsen met de opschrift: “ingang der artiesten”. Niet iedere schoolbestuurder bleek gecharmeerd van deze grappen. Barber had ondertussen de zorg voor de kinderen en het was in die tijd ook geheel ongebruikelijk om na aanvang van het huwelijk nog buitenshuis te werken. Voor het huwelijk werkte Barber bij gezinnen in de huishouding. “Ik holp fansels wol bij it kosterjen en ek oan de húshâldskoalle makke ik eltse wike de boel skjin. As de tiid doe wie sa as no dan hie ik ek wol wurkje wollen neist myn soarch foar de bern.” Nu zit ze nog steeds bij de gereformeerde vrouwenvereniging “Rondom Gods woord”. In de winterperiode komen ze eens in de twee weken bij elkaar. Maar ook talen spreken Barber Bouwma aan. Zo heeft ze op het Afûk drie diploma’s behaald en daarnaast ook een cursus Engels gevolgd. “Taal hat myn ynteresse en ik mei dan ek graach op televisje taalspultsjes folgje.” Tweemaal werd de reis ondernomen naar Canada, waar Jan Bouwma zijn broer naar toe was geëmigreerd. Ogenschijnlijk een hele belevenis maar het vliegen door dat oneindige stukje heelal maakte niet echt indruk op de beide nuchter Friezen. “Jan mocht fan my wol by it rútsje sitte, mar hy seach alinne mar wolken seidêr. Dochs binne wy der moai west.” Bij een eventueel bezoek aan de zuster van Barber in Papendrecht zijn ze aangewezen op één van de kinderen want een rijbewijs hebben ze allebei nooit gehaald. “Efterôf hiene wy it miskien wol dien, mar it wie in protte jild yn dy tiid en je koenen net alles” klinkt het nu ietwat spijtig. De beide jubilarissen vermaken zich overigens nog prima aan de Kamp en hebben hun kinderen gelukkig in de buurt wonen. Er zijn nu elf kleinkinderen en ook al twee “oerpake en beppesizzers”. Kortom een hele rijkdom en gezamenlijk met het 60 jarig trouwjubileum een mooie gelegenheid om dit te vieren. “Op de dei sels geane wy mei de bêrn fuort te iten en we sille farre. Derby komt der noch in feest om it ek mei freonen en kunde te fieren.” De gang zit er dus nog goed in en om maar met de woorden van Jan Bouwma te besluiten. “Salang wy noch wat yn goede sûnens binne bliuwe wy oan de Kamp wenjen, moai op ús sels.” JAN J

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…