Terug naar Berltsumers aan het woord

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Oude kaatstijden herleven voor bondspartuur dankzij anonieme kaatsliefhebber. Een waar huzarenstukje, zo mag de prestatie genoemd worden van Yge Smits, Jan Sjoerdsma en Wieger Durk van Dijk door in 1962 en 1963 achtereenvolgend de Jongensbond voor de CFK afdeling “Wardy” uit Berlikum te winnen. Op ‘e Roaster werd door een anonieme kaatsliefhebber “Om utens” geattendeerd op deze unieke prestatie, dit door het opsturen van de kaatsverslagen van deze beide jaargangen. Wat deze tipgever vooral opviel was het plezier waarmee gekaatst werd door dit Berlikumer jongens partuur en het kwalitatief hoge niveau. Reden temeer om de hoofdrolspelers van de CFK Jongensbondpartijen uit 62’en 63’ op te zoeken en herinneringen aan deze glorieuze kaatsdagen op te halen. De verslagen van toen der tijd geven blijk van zeer matige weersomstandigheden op beide Bondsdagen waarin de opslag beslissend zou blijken, maar dat is iets wat de nu 61 jarige Wieger Durk van Dijk zich amper kan herinneren. “It is ek al sa lang lyn, mar it wie fansels wol in unyke prestaasje. Jan en Yge wienen doe bejeftige mei it measte talint fan ús partoer en se namen my it leafst mei út reden dat it goed mei ús trijen paste. Ik wie in jier jonger en wie al hiel bliid om yn sa’n goed partoer mei keatse te kinnen.” Op kritieke momenten maakte Wieger Durk er geen probleem van om een stapje terug te doen en zich zo nodig te schikken in een balkeer functie. ”Yn in keatsdoarp as Berltsum wienen in protte talinten fansels, mar je moatte ek in slutend partoer hawwe.” Nog steeds is de band goed tussen de drie kampioenen van destijds. “Mei Jan Sjoerdsma gean ik al mear as fjirtich jier nei de PC en ik moetsje Yge faaks wol wer op de sportfjilden as yn it doarp.” Een groots vervolg kreeg Van Dijk zijn carrière niet, want het werk riep in de bakkerij van zijn ouders. Het dorps en competitie kaatsen bleef, maar de bondsoverwinningen blijven uiteraard nog altijd een mooie herinnering. Wat echter voor Wieger Durk van Dijk nog meer tot de verbeelding sprak was de Jongensbond overwinning van zoon Jan Durk, ook getuige zijn vreugdekreet na de laatste beslissende slag in een bloedstollende finale. Zelfs Jan Durk was hierover verrast want zijn vader hield zich gedurende de wedstrijden steeds op de achtergrond en gaf soms alleen na een wedstrijd een opmerking die hem aan het denken kon zetten. Nog steeds gaat Wieger Durk van Dijk regelmatig naar hoofdklaspartijen in de omgeving van Berlikum en volgt hij de verrichtingen van de “pakesizzers” nauwlettend. “Mar de wille yn it keatsen moat foarop stean, dêr begjint it mei. Sa wie dat doedestiids mei ús ek.” Heel anders zou de kaatsloopbaan van Jan Sjoerdsma zich ontwikkelen na de bondsoverwinningen. Waar Yge en Wieger Durk vanwege werkzaamheden thuis genoodzaakt waren hun kaatsloopbaan op dorpsniveau voort te zetten, ontwikkelde er zich voor Jan Sjoerdsma een ander traject. Jan, en ook zijn broer Durk, bleken grote kaatstalenten te zijn en waren ook in de gelegenheid op de zaterdagen hun favoriete sport te beoefenen. Jan was een betoefd opslager, die weinig missers kende en veel punten voor een partuur wist te winnen. Na de jongensperiode kaatste Jan Sjoerdsma vanaf zijn achttiende tot vierendertigste jaar bij de eerste klas CFK. Een vriendenploeg. Fanatiek in de wedstrijd maar vol met sfeer en gezelligheid daaromheen. Het werd een periode met ongekende successen, ook getuige zijn imponerende en royaal gevulde prijzenkassen en de keurig bijgehouden plakboeken vol met prachtige verslagen en foto’s. Jan Sjoerdsma blijft er ondanks al het eremetaal vrij nuchter onder. “Mei Teake de Jong en Nanne Osinga hawwe wy ek nochris de Seniorenbûn wûn en yn alle jierren dat ik keatst ha, ha ik in protte priizen wûn. Der binne je wol bliid mei fansels, mar ik fûn it foaral in moaie tiid om mei te meitsjen. Nog steeds draagt Jan Sjoerdsma zowel de kaatssport als het voetbal een warm hart toe en is veel op de Berlikumer sportvelden te vinden. Even een gezellig onderonsje met dorpsgenoten onder het genot van zijn rokertje, waarbij de sterke verhalen niet ontbreken. Ook gangmaker Yge Smits is verrast door de oude kaatsverslagen. Smits was een sterke schakel achter in het perk en had daarbij ook nog eens een goede opslag. “Ik koe se wol reitsje, mar likegoed ek wol misslaan. Jan wie folle wisser as my, wat rêsticher yn it fjild en hy wie eigenliks de motor fan it Bûnspartoer.” Ook Smits moet diep in zijn geheugen graven om de bewuste partijen voor de geest te krijgen. “Min waar doe?, Kin best, ja fan de Bûnspartij yn Berltsum wit ik dat noch wol.” Na de winst geen optocht door het dorp onder muzikale begeleiding van de drumband. “We hienen wol in huldiging yn ’t Centrum, mei sunichjes musik. Dat wie wol moai fansels.” In deze twee jaargangen verloor Berlikum slechts één afdelingspartij en dat was toen Wieger Durk en Yge verhinderd waren door een muziekconcours in Delft. Toen werd er iets teveel kwaliteit ingeleverd. Wat ook heel bijzonder was voor Smits, is de overwinning van broer Jitze op de allereerste Jongensbond in 1946 samen met Auke van der Graaf en Jan Engele Visser. Om als broers afzonderlijk de jongensbond te hebben gewonnen blijft een mooie herinnering. De Berlikumers groeiden van jongs af aan op met het kaatsen, want het was de enige sport die in het dorp beoefend werd. De hele zomer stond gereserveerd voor de kaatssport. Op de beide velden aan de Bildtdijk was het elke avond een drukte van belang en men kon zich maar haasten om op tijd op het veld te verschijnen, want vol was vol. “In pear klompen en sokken as perk en eltse jûn trije partijen keatse, oan it donker ta. Ûnder it iten hie ik, lykas safolle minsken, mar ien tinken: Sa gau as mooglik nei it keastfjild. It bibellêzen fan myn heit duorje my ek altiden fjiersten te lang.” Nu is Smits nog werkzaam in de tomaten bij Overbeek in de kas. “Set der mar yn: Ik stean noch altiden achteryn de kas en foar minst op.” Het kaatsen had daarbij ook een belangrijk sociaal karakter want vele dorpelingen waren in de zomer op het kaatsveld te vinden. Sport als ontspanning en daarbij gaf het een grote mate van gemeenschapszin. Jan Sjoerdsma vermoedt dan ook dat de mogelijke tipgever van deze avonden afkomstig is. “At wy keatsten stienen der altiden minsken êfter it perk nei it keatsen te sjen. Ek by de wedstriiden fansels mar op de keatsjûnen wie it altiden drok.” Wat dus overblijft is het mysterie van de anonieme inzender. Bij de afsluitende foto-sessie gaan gekscherend de kwinkslagen en verdachtmakingen over en weer rond. “Miskien is it Sjoerdsma wol wêst om it plakboek wer wat oan te foljen.” as “It soe ek krekt wat foar Wieger Durk west ha.” Hoe dan ook, het unieke jongensverhaal uit een ver verleden is weer even opgediept uit de vergetelheid. Een verhaal dat meer dan de moeite waard is om nog eens verteld te worden door de drie kaatshelden van weleer, die Berlikum en de kaatssport altijd trouw zijn gebleven. JAN

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…

 

31-03-Y Haaye Hoekstra - Minsken mei in ferhaal

Door: Haaye Hoekstra - Minsken mei in ferhaalHaaye Hoekstra is als een vis in het water bi…