Terug naar Berltsumers aan het woord

30-09-Y Jurjen Osinga - Minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
30-09-Y Jurjen Osinga - Minsken mei in ferhaal

Door: Jurjen Osinga - Minsken mei in ferhaal

Minsken mei in ferhaal Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op ‘e Roaster gaan we op (be)zoek bij (naar) mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Jurjen Osinga. Het staat Jurjen allemaal nog helder voor de geest. Berlikum was in zijn jeugdjaren een levendig dorp met de zuivelfabriek, de veiling en al die winkeltjes in de dorpsstraat. Zo had Sieger Stap in de Buorren zijn kapperszaak maar ging er ook als artiest op feestjes en partijen opuit om de mensen een gezellige avond of middag te bezorgen. “Sieger Stap is wol wat in foarbyld foar my as artyst, alinne wie hy noch al wat dranksuchtich.” Op zesjarige leeftijd verhuisde het gezin Osinga (twee jongens, twee meisjes) naar het Kleaster waar hij zijn gehele schoolperiode zou blijven wonen, waarna in 1950 de “Buorren” weer werd opgezocht als woonplek. Jurjen zat toen al bij het kerkkoor en “Lytse kręft”, een gemengde zanggroep waar zijn talenten langzamerhand tot ontplooiing kwamen. Jurjen zijn vader bezat enkele landerijen, maar in het werk op het land lagen bepaald niet de talenten van Jurjen. Uiteindelijk belandde hij in Berlikum op de suvelfabryk en later bij de CCF in Leeuwarden. Niet dat hier zijn hart lag maar: “Je moasten dochs wat”. Toen al was duidelijk dat de artiestenwereld Jurjen op zijn lijf was geschreven en een sterke aantrekkingskracht op hem had. De echte doorbraak en begin van zijn zangersloopbaan kwam in zijn eigen beleving met de instuifavonden in ’t Centrum in de vijftiger jaren. Jurjen Osinga was toen rond de 16 jaar en werd langzamerhand steeds meer gevraagd om optredens te verzorgen. In de zestiger jaren ontstond zijn artiestennaam toen Oane Boomsma van de Drogisterij in de Buorren hem opmerkzaam maakte op zijn begin initialen J en O, en hiermee was de naam Grote Jo geboren. Een naam waar Jurjen nog steeds trots op is en hem doet glimlachen betreffende al zijn herinneringen hieraan. Ook zong Jurjen een periode samen met Jan Kuiken uit Minnertsga en met een kleine naamsuitbreiding in Grote Jo en Co was de duo naamgeving creatief aangepast. In 1965 stapt Jurjen Osinga in het huwelijksbootje en uit deze verbintenis kwamen twee zonen, Heerke en Eise. Heerke nu woonachtig in St.Nicolaasga in België en Eise een stuk dichterbij in IJlst. Het huwelijk hield veertien jaar stand. “We koenen net mear goed meiinoar opsjitte en dat wie foar de bern ek net noflik, sa binne wy mar útinoar gongen. Mei de bern giet it bęst en we hawwe goed kontakt. Ek mei harren mem kin ik no wer goed omgean.” De topjaren lagen voor Jurjen duidelijk in de begin jaren negentig toen hij in Ried een grote show neerzette voor een groot publiek. Grote Jo in de hoofdact en razend populair. Het jaar daarop de PC avond in de “Trije” in Franeker. Een bomvolle zaal en Grote Jo in Elvis kostuum op de brommer met achter zich de brandweerauto. Een entree om van te smullen en typerend voor deze artiest. Grote Jo, die zijn naam eer aan doet en als imposante verschijning en vaak een mengeling van bewondering en leedvermaak opwekt. Want bij een optreden van Grote Jo gebeurt altijd wat en is het nooit saai. Legendarisch zijn vermomming tijdens een dorpsfeest als inboorling waarna de optocht werd besloten met een optreden in de feesttent en zijn rieten rokje afzakte. “Gelokkich hie ik der noch wat űnder.” Het werd een terugkerend fenomeen: Het afzakken van zijn broek. “Ik haw at myn broek ôfsakke ek wolris it ferske earst útsongen. Nuvere dingen hearre no ien kear by my.” Ook het breken van snaren (“mei in snaar minder wol it ek wol spylje.”) vormt voor Jurjen geen beletsel een optreden naar tevredenheid te voltooien. Ook zijn sinterklaas optredens staan velen in het geheugen gegrift. Zo kwam de staf eens onder een dichtgeslagen koffer van de auto en zat hij voor een sinterklaas optreden bijna de gehele dag in de schmink omdat de dame in kwestie alleen vroeg in de middag kon schminken. Het avondoptreden werd zeker een succes maar ijzel en enkele alcoholische versnaperingen brachten de sinterklaas op de terugweg danig uit zijn evenwicht. En dan recent zijn optreden op de kermis in Berlikum. Een hoog podium en daarbij de struikelpartij van Grote JO. Dankzij vereende krachten van enkele omstanders kon het optreden toch doorgaan. Een lach en een traan dat is het leven van deze veelzijdige dorpsman. Bewierookt en een enkele maal verguisd maar nog steeds actief en gelukkig kan hij zelf om de meeste capriolen die zijn carričre sieren lachen. Momenteel dan nog met veel plezier het Berlikumer mannenkoor en incidenteel een optreden in de kerk. “Ik woe wol dat ik faker frege wurde om yn tsjerke te sjongen. Want de stim is noch goed. Ik oefenje dan ek noch eltse dei.” In de zomer van 2008 hing het leven van Jurjen een poos aan een zijden draadje. Een zware longontsteking bracht zijn verblijf op aarde op het randje. Dat Jurjen nog leeft ervaart hij dan ook als een groot wonder. ”Ik mei noch efkes bliuwe fan de grutte baas. At it myn tiid is sil Hy my roppe. De dokter hie myn beide soannen op in nacht al by it będ roppen sa min like ‘t der oan ta. Mar gelokkich die ik de eagen wer iepen.” Deze periode en de tijd daarna waren voor Jurjen verreweg het moeilijkst. “Ik fielde my út it sikehűs hiel iensum. Ik koe der yniens min oer alinne te węzen en kaam hast net mear fan myn będ. Ik woe doe en ek no graach wat mear oanrin ha want ik hâld fan gesellichens en drokte. No bin ik faaks mei de Zűndapp űnderweis nei freonen. Bygelyks by Teake de Jong drink ik eltse dei in kop kofje en sa haw ik in hiele kring fan freonen.” Nu is de levenslust weer volop terug en is hij blij dat het hem gegeven is nog van het leven te genieten. Mijmerend kan Jurjen terugdenken aan de tijd dat hij in zijn tuin aan het zingen was en velen daarvan genoten. Want dat is iets wat hem altijd nog wat steekt. Vroeger mocht Jurjen van zijn ouders niet op zangles. “Ik hie in hiele goede stim en miskien mei wat mear begelieding hie ik wol folle fjierder komme kinnen as artyst.” Alweer 25 jaar woont Jurjen Osinga in zijn vertrouwde huisje in het verlengde van de Buorren. Geboren en opgegroeid in de Buorren en voor altijd terug in de Buorren. Wat dat betreft is de cirkel rond, maar Jurjen zit nog vol plannen om van zijn grote gave, het zingen (en in iets mindere mate het gitaarspelen), de mensen te laten genieten. JAN J.

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…