Terug naar Berltsumers aan het woord

30-04-Y Piet de Koe - Minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
30-04-Y Piet de Koe - Minsken mei in ferhaal

Door: Piet de Koe - Minsken mei in ferhaal

Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op ‘e Roaster gaan we op (be)zoek bij (naar) mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Piet de Koe. Voor de gemiddelde inwoner van Berltsum hebben we hier te maken met een dorpsgenoot die al sinds jaar en dag inwoner is van Berltsum. Toch heeft deze man zijn eerste schooljaren doorgebracht op de katholieke lagere school in Bruxelles in het Franstalige gedeelte van België. Het onderwijzend personeel van deze school bestond uitsluitend uit nonnen. We zitten aan tafel bij Piet de Koe, geboren in Brussel in het oorlogsjaar 1943. In deze omgeving had de Friese vader een Waalse vrouw gevonden. Zij sprak een beetje Vlaams. In 1951 verhuisde Piet met zijn ouders naar Easterein (bij Wommels). Piet voelde zich net zoals de huidige allochtonen die in Nederland een nieuw start willen maken. Acht jaar lang was de omgeving waar hij opgroeide Frans, en plotseling wordt in de nieuwe omgeving Fries gesproken, terwijl op school les wordt gegeven met Nederlandstalige boeken. Het betekende dat Piet zich voortdurend moest aanpassen. Er was immers niemand die je kon helpen, want niemand in Easterein was de Franse taal machtig. Alleen thuis was er een moeder die hem vanuit haar Waalse achtergrond enigszins in de Nederlandse taal kon begeleiden. Daarmee ben je in een kleine dorpsgemeenschap een buitenbeentje. En als zodanig moet je stinkend je best doen om geaccepteerd te worden en dit valt af en toe best zwaar. Als kind van 8 jaar ben je dan toch in staat om snel nieuwe klanken en nieuwe woorden te leren. Na een lastig begin op de lagere school kwam de technische school in Sneek in beeld. Uiteindelijk viel de keuze op het vak schilderen. Met name het reclameschilderen was een onderdeel dat hem heel goed lag. Na de LTS werd Piet actief op verftechnisch gebied bij FLEXA in Sneek. De meeste lezers kennen verf niet verder dan glanzend of mat voor binnen of buiten. Bij Piet over verf praten betekent precies weten hoe verf is samengesteld en wat goed is voor binnen en voor buiten, pigmenten, de kwaliteit en de houdbaarheid. Na zijn vijfentwintigste ontdekte Piet een nieuwe uitdaging bij Rondaan in Beetgum. Hij werd schilder van al die mooie nieuwe aanhangwagens en aangepaste vrachtwagens. Maar Piet had doorlopend de behoefte om zich verder te ontwikkelen op het gebied van de verfspuiterij. Hij vond tot 1980 werk bij d’Oude Delft, een bedrijf in Leeuwarden dat medische en militaire apparatuur produceerde die zijn weg over de gehele wereld vond. Het werk was bijzonder, maar door de recessie in die jaren, moest gezocht worden naar ander werk. Bij Ganzinga Schilders in St. Jacobiparochie werd hij verantwoordelijk voor inkoop en magazijnbeheer. Hij maakte hier een forse groei van het bedrijf mee. “Het was een bijzonder enerverende tijd waarin ik me heel breed heb kunnen ontwikkelen.” In 1988 werd de eerdere band met Rondaan weer aangehaald. Piet werd er spuiter en kon zijn opleiding van reclameschilder weer te gelde brengen. Naar eigen zeggen vraagt het werk van spuiter veel nauwkeurigheid. Piet legt de lat voor zichzelf hierbij erg hoog en vraagt dat ook van omgeving. Uiteindelijk gaat het toch om het resultaat. Hij heeft het werk altijd met veel plezier gedaan en is nooit met tegenzin naar zijn werk gegaan. Zijn nauwkeurigheid als letterschilder heeft hij 23 jaar mogen uitleven bij het beschrijven van de dooprollen in de kerk. Schoonschrijven had hij immers geleerd van de nonnen. En zo komen katholieke beginselen binnen bij een PKN kerk. Samen met de technische vaardigheden is Piet een kunstenaar in handgeschreven stukken. Voor de kerk betekende Piet nog meer. Als jeugdouderling en wijkouderling kwamen dan ook andere kwaliteiten naar voren. Een man die als vertrouweling werd gewaardeerd. Goed kunnen luisteren is hierbij een belangrijke factor volgens Piet. Als zanger van het Bildts mannenkoor heeft Piet jarenlang met het koor in St. Annaparochie gezongen. Het gelegenheidskoor dat tijdens het dorpsfeest in 2002 in Berltsum werd opgetuigd heeft iets losgemaakt bij vele inwoners van het mannelijke geslacht. Het heeft dan ook een aantal jaren geduurd voordat er echt werd gekozen om dit koor een definitieve vorm te geven. Als zanger in “Sjongendewiis” heeft hij dit mannenkoor de afgelopen jaar vijf jaar zien groeien naar een niveau dat door veel luisteraars wordt gewaardeerd. Daarnaast zet Piet zich in voor meerdere verenigingen. Zijn nauwkeurige instelling komt dan ook goed van pas in zijn functie als penningmeester bij de gymnastiekvereniging en bij onze krant “Op ‘e Roaster”. En hebt u Piet weleens zien fietsen? Zo’n stijl heeft alleen iemand met Belgische roots. DICK

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…