Terug naar Berltsumers aan het woord

30-04-Y Arjan Bouwknegt - Ik jou de pin troch

Gepubliceerd op:
30-04-Y Arjan Bouwknegt - Ik jou de pin troch

Door: Arjan Bouwknegt - Ik jou de pin troch

Nog maar net een paar dagen wonen we in Berlikum, we zitten nog midden tussen de verhuisdozen en dan krijgen we al de eer om de ’pen’ te krijgen en ook weer door te geven. Dat maakt het gevoel nog steviger dat we er al echt een beetje bij horen. Nu is dat in ons geval ook niet zo moeilijk, want we zijn hier komen wonen op uitnodiging, een heerlijk huis aan de Ir. C.M. v. d. Slikkeleane 8 is piekfijn voor ons opgeknapt, de voortuin opnieuw beplant etc… Zo gaat het normaal gesproken niet met een verhuizing vanwege een nieuwe baan. U zult het misschien al wel door hebben, wij zijn als gezin van vijf mensen hier komen wonen omdat ik (vader in het gezin) gevraagd ben door de Protestantse Gemeente in wording hier in Berlikum, om dominee te worden naast collega Jeannette v.d. Boogaard-Bongers. Als predikant ligt mijn interesse ook op het gebied van religie en zingeving. Hoe kunnen kerken en – wat breder - hoe kunnen religies bijdragen aan zin, geluk, menselijkheid? De vraag waarom godsdiensten de eeuwen door een bron van onverdraagzaamheid vormden in plaats van liefde en respect voor elkaar, blijft mij altijd bezighouden. Daarom zie ik het in mijn werk als de grote uitdaging om juist bruggen te bouwen tussen mensen en godsdiensten. Laat de kerk zich zo open, tolerant, dienstbaar en gastvrij mogelijk opstellen. Wij zijn immers allemaal mensen en worden allen voortgedreven door eenzelfde diep verlangen naar zin, naar schoonheid, liefde, God, die grote onbekende Briljant die vanuit zoveel kanten benaderd kan worden ….. We zoeken verbinding. Dat is ook de betekenis van religie: ”je verbinden” met. Het gaat om verbinding, of noem het voeling, echt contact met de Ander, het Geheim van liefde, God, en daarin met je medemens in wie je iets van die Ander mag ontdekken. Voor mij zit de kerk daarom op het goede spoor als ze niet alleen druk bezig is met zichzelf, maar open en actief meedoet en meedenkt bij wat er speelt in ons dorp. Ook daarom vind ik het heel leuk om met deze pen ons gezin aan u voor te stellen. Onze oudste zoon heet Christiaan, is 15 jaar en fietst alle dagen op en neer naar het Comenius in Leeuwarden (4 VWO). Fietsen was hij wel gewend, want hiervoor woonden we in Blokzijl en was de afstand - volgens zijn eigen meting - 17,8 km. naar de school in Emmeloord. Christiaan is biologisch ons eigen kind en ik vind het altijd weer lastig om het te omschrijven zoals wij het voelen, de twee jongsten zijn geadopteerd en voelen net zo ’eigen’. Onze middelste zoon is vijf jaar, heet Jade (spreek uit: jeed, op z’n engels dus) en is geboren in Zuid-Afrika, Kaapstad. Hij was nog geen half jaar oud toen we de reis maakten om hem te adopteren. Hij gaat intussen al weer naar groep 2 van de basisschool en fluit (hij kan sinds kort fluiten en is daar erg trots op) zijn deuntje al aardig mee op De Fûgelsang. Onze jongste zoon heet Nathan, is drie jaar en nu ruim een jaar bij ons. Tijdens de Paasdagen van 2008 waren we als gezin in China voor zijn adoptie. Nathan kan bijna niet wachten om net als grote broer Jade ook naar school te gaan. Na de zomervakantie gaat dat nieuwe leven voor hem beginnen. Met drie jongens zijn we een levendig en lekker druk gezin. Daarom hebben we samen overlegd dat Jacqueline de eerste tijd thuis blijft voor de kinderen. Maar als de jongens wat ouder zijn zou ze wel graag haar beroep weer op willen pakken, als verpleegkundige. In Blokzijl heeft ze naast het gezin ook met plezier vrijwilligerswerk gedaan voor school en kerk. En als alle verhuisdozen zijn uitgepakt, en we alles weer hebben teruggevonden wat we nu nog kwijt zijn, dus als alles thuis weer wat op orde is, zal ze hier ook vast weer ergens inrollen. Jacqueline is geboren en getogen in Apeldoorn, waar haar ouders nu nog wonen. Zelf ben ik geboren als oudste zoon op een boerderij bij Nijeveen, een dorp tussen Meppel en Steenwijk (inmiddels gemeente Meppel) en daar woont mijn moeder nog steeds. Samen hebben we als verliefd jong stel een paar jaar in Zutphen gewoond toen we allebei nog studeerden. Nadat ik klaar was met mijn studie was het via mijn werk als predikant dat we achtereenvolgens hebben gewoond in De Krim (vlakbij Slagharen), Anjum (noord-oost hoek van het mooie Friesland) en Blokzijl (stadje vlakbij Giethoorn). En nu zijn we aan een nieuw avontuur begonnen, hier in Berlikum. En met het warme welkom dat we hebben gehad, voelen we ons al steeds meer thuis en hopen hier een goede tijd te beleven. En als u wat wilt weten over kerk en geloof, of ergens over wil praten, aarzel dan niet en laat wat van u horen (0518-419963) of kom even aan bij de v.d. Slikkeleane 8. De deur staat altijd open voor iedereen. En graag wil ik deze pen doorgeven aan iemand die voor ons één van de eerste goede contacten met Berlikum was: Doetie de Vries. Arjan Bouwknegt is met zijn gezin als predikant van de prot.gem. i.w. in ons dorp neergestreken in de pastorie aan de Slikkeleane. En welke nieuwkomer mag zich verheugen op zo’n snelle kennismaking met het dorp!

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…