Terug naar Berltsumers aan het woord

28-02-Y Piet en Tiny Manders - minsken mei in ferhaal

Gepubliceerd op:
28-02-Y Piet en Tiny Manders - minsken mei in ferhaal

Door: Piet en Tiny Manders - minsken mei in ferhaal

Minsken mei in ferhaal Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op ‘e Roaster gaan we op (be)zoek bij (naar) mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Piet en Tiny Manders. Na ruim dertig jaar ‘It paad werom’ voor Piet en Tiny Manders Piet en Tiny Manders zitten aan de vooravond van een nieuwe fase in hun leven. Na ruim dertig jaar deel uit te hebben gemaakt van de Berlikumer leefgemeenschap is hun vertrek aanstaande. Terug naar hun geliefde geboortegrond in Limburg waar beiden nog zoveel goede herinneringen en familie en bekenden zullen terugvinden. Altijd was het Tiny die haar man in zijn werkzame leven in binnen en buitenland volgde maar nu was de drang misschien wel voor Tiny het grootst om weer in de buurt van haar zussen te wonen. Velen zullen Piet Manders kennen als muziekman in hart en nieren, maar daarnaast en daarvóór was het in de vliegtuigonderhoud en bouw een avontuurlijk en turbulent leven met veel opgedane levenservaring en verrijking van zijn kennis. Eenendertig jaar lang verbonden met ons dorp maar even zolang met de muziekvereniging “de Bazuin”, als musicus en later als voorzitter. Zijn vertrek zal dan ook vele muziekcollega’s in mineur brengen.“Ik heb genoten van de Friese en Berlikumer mentaliteit en levensstijl. In Berlikum geldt: Afspraak is afspraak en dat spreekt mij aan. Toch zal het met heimwee mee gaan vallen want daarvoor zijn wij te vaak van woonplaats veranderd in het verleden.” Naast zijn recente optredens met het orkest van niemand minder dan André Rieu volgt de volgende bekroning op zaterdag 20 maart waar het muzikale afscheid van Piet Manders gestalte zal krijgen in een afscheidsconcert waarbij hij, naast nog een achttal jubilarissen, zijn negenjarig voorzitterschap zal beëindigen. Als negenjarig jongetje begon voor Piet Manders de kennismaking met muziek. “In mijn jeugd waren er normaal gesproken twee mogelijkheden. Of je koos voor het voetbal of je meldde je aan bij de muziekvereniging. Ik kon gelukkig voor beide kiezen.” En ook al zou Piet Manders later een verdienstelijk voetballer blijken te zijn, de muziek heeft bij hem altijd de boventoon gevoerd. In 67’kwam er met de dienstplicht weer een geheel nieuwe wending in zijn leven want Piet Manders besloot om na negen maanden dienstplicht beroepsmilitair te worden in de “vliegtuigenbranche” van de Koninklijke luchtmacht. De functie elektrotechnisch onderhoudsmonteur zouden hem en zijn vrouw en kinderen op plaatsen brengen in de wereld die voor weinigen waren weggelegd in die tijd. In 1970 was er de huwelijksvoltrekking van Piet en Tiny, waarna al snel de verhuizing naar Elpaso Texas volgde om de “opleiding voor raketten” te volgen. Na vier jaar Duitsland weer terugkomst in Nederland op de vliegbasis van Volkel waarna in 78’ het vertrek naar Forthworth, vlak bij Dallas, het gezin Manders (zonen Bas en Frank zagen in 72’en 77’het levenslicht) in Amerika bracht. Hier volgde een opleidingsessie voor het F16 team waarna in 79’ zijn stationering op vliegbasis Leeuwarden volgde en er een einde kwam aan tien jaar internationaal rondtrekken. Dit werd het begin van de episode Berlikum en de start van het muzikale avontuur bij de Bazuin. “Toen wij hier kwamen te wonen hoorde ik op een middag muziek vanaf de sportvelden en dat bleek een optreden van de Bazuin te zijn. Ik heb me toen meteen aangemeld en het niveau was heel behoorlijk. We speelden destijds in de hoogste klasse van de fanfare afdeling.” Piet Manders speelde aanvankelijk op de Bugel maar had veel liever op zijn lievelingsinstrument de Trombone gespeeld. Een instrument met voor hem altijd al een grote aantrekkingskracht en fascinatie. In 95’kwam er met de indiensttreding als kwaliteitsmanager bij FOKKER in Amsterdam en later Hoogeveen tijdelijk een einde aan het lidmaatschap bij de Bazuin. In die eerste zestien jaar als lid van de Bazuin bleek overigens al zijn veelzijdigheid. Niet alleen als begenadigd musicus maar ook als groot organisatie talent. Met veel plezier denkt hij dan ook terug aan de muzikale uitwisseling in 82’met Schinveld in Limburg, destijds spelend in de hoogste harmonie afdeling. “Nog steeds hoor ik van mensen die er toen der tijd bij betrokken waren hoe geweldig zij dat vonden. En er zijn er zelfs nog bij die regelmatig in Schinveld terugkeren.” Maar ook op ander terrein zoals sportevenementen voor de jeugd, kindervakantie voor arme Amsterdamse kinderen en vanaf 84’tot heden zijn verbondenheid aan de internationale Jazzdansstage weekenden in Landgraaf zijn enkele van zijn verdiensten voor de gemeenschap. “Ik vindt het heel belangrijk om iets voor anderen te betekenen en mij op verschillend maatschappelijk terrein in te zetten.”In 2002, net voor zijn pensioen een jaar later begon Manders met de verwezenlijking van zijn vurige wens, zich het trombone spelen eigen maken. Met de lessen van Kees Sytsma, voormalig trombonist van het Noord Nederland Orkest, kreeg hij de vaardigheden hiervoor onder de knie. Na driemaal scheepsrecht betreffende de afwijzing van het voorzitterschap van de Bazuin dan toch in 2001 eindelijk het groene licht. In deze afgelopen negen jaar heeft Piet Manders zich hierbij ontpopt als een daadkrachtig en gedreven leidsman voor de muziekvereniging. Vele acties (waaronder sponsorbingo, club van 50/100, balansen bij Praxis) ontsproten aan de “ideeëntank” van Piet Manders en zorgden voor een iets rooskleuriger banksaldo van de vereniging waardoor men weer in staat was om te investeren in instrumenten en kleding. Naast zijn voorzitterschap nam hij ook weer plaats in het korps, zij het met dit verschil dat de Bugel was ingeruild voor zijn geliefde trombone. Ook speelt Manders nu nog bij de Bigband “Big Mill” en de Oldehove kapel in Leeuwarden. Maar de grote klapper ontstond met een nieuwsberichtje uit het Limburgs dagblad gelezen door zijn vrouw Tiny op internet. Hierin werden muzikanten gevraagd voor het orkest van André Rieu! Tiny haalde haar echtgenoot na lang aandringen en touwtrekken over de streep om hierop te reageren. Een heuse auditie volde onder het oog van de grootmeester zelf en een negental secondanten. Piet Manders werd goed genoeg bevonden en repetities rondes op het Vrijthof en Kaalheide stroomden de muzikanten klaar om een ieder op een gelijkstemmende muziekladder te krijgen. Uiteindelijk volgden vanaf juli 2009 een vijftal concerten op het Vrijthof te Maastricht en twee concerten in de Geldredome te Arnhem. Voor dit jaar staan er dan alweer twee concerten gepland in de Arena Amsterdam. Al met al een geweldig avontuur en één van de hoogtepunten uit zijn muzikale leven tot aan nu toe. “Het is geweldig om deel uit te maken van het orkest van Rieu. Het is allemaal tot in de puntjes verzorgd en kosten noch moeit worden gespaard om er overal een geweldige happening van te maken. Rieu is een heel aimabel persoon met een onderneminggeest waarbij alleen het beste goed genoeg is. Als je al die investeringen ziet die gedaan moeten worden om een dergelijk schouwspel mogelijk te maken, dat grenst aan het ongelooflijke.” En dan is er nu dat nakende afscheid en ongetwijfeld zullen zijn gedachten tijdens dat eerder gememoreerde afscheidsconcert weer even teruggaan naar al die muzikale hoogtepunten uit zijn verleden. Concerten met Miranda van Kralingen, Piter Wilkens en zangeres Janny Brandsma, maar bovenal het concert met zijn Limburgse vriend Gé Titulaer (Vader van IDOLS winnaar 2004 Boris “Keep te soul alive!) en de Bigband in de Haske te Joure. Het slotakkoord met nog één maal zijn favoriete partituur op de lessenaar, wellicht met een muzikale vertolking van die aloude huiskamerspreuk: “Van het concert des levens krijgt niemand een program.” JAN J

31-03-Y Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaal

Door: Oude kaatstijden - Minsken mei in ferhaalOude kaatstijden herleven voor bondspartuur…

 

31-03-Y Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -

Door: Gilbert IJsselmuisen - ik jou de pen troch -Op de valreep... Tsja, en daar ga je da…