Berlikum in het nieuws (mei 2008),

Het spoor van Bijster

Donderdagavond 24 april 2008 waren alle leerlingen uit groep 8 van de Christelijke basisschool “De Fûgelsang” te Berlikum, voor één avond een musicalster. Na weken oefenen aan de teksten, de dansjes en de liedjes was het eindelijk de avond van de uitvoering. De zaal in het Heechhout ging om half 8 open. De zaal was goed gevuld, de fans varieerden van familie, vrienden, personeel en oud leerlingen van de school.

Stel je bent het spoor bijster en je kunt dus niet vinden wat je zoekt? En stel dat datgene wat je zoekt je meester blijkt te zijn? Stel dat je meester tijdens het schoolkamp ontvoerd blijkt te zijn? Dan roep je de hulp van detectives Seeps die je veel meer kunnen vertellen van het mysterie van het spoor van Bijster. En dan pas begint de zoektocht echt. Stel dat het later één grote grap van de meester blijkt te zijn? Dan hebben de kinderen eindelijk een koekje van eigen deeg gekregen. Want als we de meester mogen geloven hebben de kinderen hem het gehele schooljaar flink te pakken genomen. Daarom had de meester bedacht om tijdens het schoolkamp een ware ontvoering in scène te zetten. Hij werd geholpen door zijn broer alias boswachter en door drie neven die de rol als detectives speelden. Bij de kinderen zat de schrik behoorlijk in de benen dus de grap van de meester was goed geslaagd. Het was opvallend hoe goed de kinderen konden zingen. Daardoor kwamen de liedjes erg goed uit de verf. Het liedje over het eten zat ritmisch ook goed in elkaar. Er waren vele komische momenten: overdreven ouders bij het afscheid nemen van de kinderen, de buschauffeur die van achter uit de zaal naar voren scheurde met een busstuur in de hand terwijl zijn bus allang op het podium stond, het gezicht van de meester toen de kinderen in de bus het ene potje met vet na het ander potje met vet op tafel zetten, de meester die de leerlingen nu eens niet acht uur maar 5 minuten over acht op bed stuurde etc. Het was een zeer gevarieerd verhaal wat door de leerlingen erg goed gespeeld werd. Het was een lust voor het oog en het oor. De lachspieren zijn bij alle aanwezigen weer goed los gemaakt, een gezonde avond dus. Een avond waar ze in groep 8 nog lang over na kunnen praten.
Jeanet Terpstra

Minsken mei in ferhaal

Mensen van verschillende pluimage, oude mensen, jonge mensen, velen hebben een verhaal, vanuit verschillende invalshoeken. Als redactie van Op ‘e Roaster gaan we op (be)zoek bij mensen van wie wij denken dat ze een verhaal hebben, dat onze lezers interessant vinden. Heeft u tips voor deze rubriek, dan zijn deze welkom bij de redactieleden. Deze maand het verhaal van Klaas Osinga.

It hie in ferhaal fan in gernier wurde kind, want it gerniersbloed streamt him troch de ieren. Yn 1925 waard er berne oan de Kleasterdyk as soan fan Ele en Hiltje Osinga. Syn widze stie yn it hûs neist Tensis, dêr wêr at frou Reitsma en Gerryt wenje. Mar nee, dit wurdt net it ferhaal fan de túnker Osinga, dit wurdt it ferhaal fan in noch jonge Klaas, dy’t as frijwilliger sa’n trije jier fan syn libben yn Nederlands-Indië tsjinne hat. In ferhaal dat past yn dizze tiid fan weromsjen en betinkingen.

Hy wit it noch goed. ‘It wie 10 maaie 1940. Ik fytste mei in tsjettel mei kofje nei it lân, dêr wiene se oan it bite siedzjen. Doe seach ik Dútske bommewerpers oerfleanen. Doe’t ik letter thúskaam wie’t op de radio. It wie oarloch.’ Mei it klimmen fan de oarlochsjierren klom ek de kâns om oppakt te wurden troch de besetter om te wurk steld te wurden yn Dútslân. Klaas kaam yn de gefaarlike leeftyd. No hiene de jonges fan it plattelân wol in streepke foar, de itensfersjenning moast ommers trochgean, mar dochs, jo wisten nea en altyd bleau de spanning. Healwei april 1945 waard Ljouwert befrijd. ‘Wy op ‘e fyts nei Zweins. Dêr setten de Canadezen geskut del om de Afslútdyk ferdigenje te kinnen. Se deelden wite bôle út en sigaretten. Wite bôle, wy koene it hielendal net.’  

Krekt nei de befrijding fregen twa Berltsumers dy’t yn it ferset sieten oan Klaas oft hy harren taak oernimme woe. Foar harren wie de tiid oanbrutsen om wer oan it wurk. De kachel moast dochs rikje. En ek al wie de oarloch foarby, it wurk wie noch net dien. Sa wiene der noch de saneamde NSB bewaking en de bewaking fan de kust. Klaas sei ‘ja’. Fiertien dagen letter stie der yn Menaam mei in gewear yn hannen foar in groep fertochte Nederlanders. It soe it begjin wurde fan Klaas as frijwillich soldaat. 

Nederlân wie befrijd; it rûze lykwols fan geruchten út Nederlands-Indië. Yn Indië, dat bot lijd hie ûnder de besetting fan Japan, wie it nei de kapitulaasje fan Japan in soadsje. Soekarno holde it yn dy tiid mei de besetter en nei de kapitulaasje wie der gjin behoarlik bestjoer mear. De oarde moast bewake wurde en fanút it gefoel ‘wy frij, sy frij, joechen in protte frijwilligers harren op. De kern fan de ploech bestie út âld fersetstriders, oanfuld troch jongkeardels fan it plattelân. De leeftyd skommele  tusken 18 en 30 jier. In militêre oplieding hiene hja net; wol in hing nei it avontoer. ‘Wat wisten wy’, mimeret Osinga, ‘hoe ûnnoazel wiene wy, wy wisten fan neat’. Oare frijwilligers wiene ûnder oare wiene Sape van der Meij (in broer fan Sjoerd van der Meij), Willem Brouwer, Marten Reitsma, Andele Lautenbach (sneuvele yn Indië), Sake Saakstra (hy libbet noch) en Ale Wierstra.  

Yn novimber wie it dan safier. De Canadezen hiene stienkoal brocht foar de sintrale yn Grins. Yn de reinige nacht fan 7 op 8 novimber 1945 binne de mannen yn de lege frachtwein, op it koalegrús nei dan, nei Deventer brocht. De mannen waarden ophelle fanôf it Skil. Se waarden útwuifd troch famylje en freonen. De druven dy’t Klaas by it ôfskie yn hannen drukt waarden troch Jan Dijkstra, wiene in St. Anne al op. Fanôf Deventer waard de reis ferfolge yn in âlde, ûnferwarme trein, richting Calais. Dêr wiene se 18 oeren letter en wer trije dagen letter waarden se oer it Kanaal set nei Ingelân. Der sieten se 14 dagen yn in kamp. Ein novimber stapten hja yn Southhampton op de Johan van Oldebarneveld, in âld passazjiersboat. In reis fan 5 wike mei 3000 man op ien skip lei yn it foarútsjoch. 3000 Man op inoar pakt, hingmatte oan hingmatte, mei as grutste fertier faaks wol it waskjen fan de klean yn it seewetter, sûnder sjippe. ‘Der wienen guon by’, laket Osinga, ‘dy hiene it moai betocht. Knoop de ûnderbroek oan in touw en lit him yn see hingje, dan spielt der wol skjin. Mar ja, somtiden bruts it tou. Dan hiene je neat mear.’ Hy wit noch fan de stank at jo wer ûnder kamen nei in frisse hap bûtenlucht. Kryst 1945 lei it skip foar Singapore en krigen hja te hearen dat se fanwegen de gaos yn Indië dêr net hinne mochten. In reis nei Malaca folge, der’t hja trije maanden yn in tintekamp sitten ha. It wie maart 1946 dat ja einlings tastimming krigen om nei Indië. Earst mei it skip nei Batavia, fan dêr yn in âld Dakota nei harren bestimming: Bandoeng.

‘It gebiet dêr at wy sieten, moast dy foarstelle’, fertelt Osinga, ‘wie sa grut as Fryslân. Op ferskate plakken wiene kampen fan werút wy patrûljes diene. Wy rûnen der wat ôf. En jo wisten wol, elke kear at jo op patrûlje giene, koe de wat barre, mar dy gedachte behearske net ús tinken. Wy hiene gjin oplieding, gjin kader’, giet er fierder. ‘Wy hearden ta it saneamde sokkebataljon.’ De tjinstplichtigen dy’t letter nei Indië giene, krigen in bettere oplieding. Under harren bygelyks Rense Tuinenga en Gabe Werkhoven. At der wat barde, dan stie it bataljon net tsjinoer in bewapene leger, it hie mear fan in guerilja oarloch. Jo koene oanfallen wurde, mar troch wa? Faaks wie it wol dien troch de boer dy’t jo even letter yn de sava oan it wurk seachen. Je wisten it net. In tryst barren wie it ferstjerren fan Andele Lautenbach. Hy rekke swier ferwûne by it ûntploffen fan in myn. De soarch wêrmei syn maten him mear as in oere troch de wyldernis sjouwe moasten eart der help wie, mocht net bate. Letter op de dei ferstoar Andele. ‘De oare deis stiene wy as Berltsumers by syn grêf’. Andele stoar, lyk as 6000 oaren.  

Wrang is it, dat ien kear werom yn Nederlân, de soldaten en harren dy’t achterbleaun binne net dy wurdearring krigen dy at harren takaam. ’t Leafst waard der net praat oer it haadstik Nederlands-Indië. Dat hie wer alles te krijen mei de polityk doedestiids. Indië behâlde as koloanje wie in ferlerne saak. En wat der bard wie, waard mar it leafst deaswijd. Letter is der noch al in monument kommen yn Roermond, mar dat is fierste fier fuort en it keninklik hûs koe de wei derhinne net fine. De miskenning, it stekt.  

It wie simmer 1948 doe’t it bataljon fan Klaas wer thúskaam. It hiele doarp wie yn ûntstjûr, want it duorre en it duorre. It wie al fier yn de nacht dat de bus de mannen yn Berltsum ôfsette. Tsjinwurdich wurdt der in blik tersakekundigen en terapy iepenlutsen, yn 1948 gie dat oars. De âlders fan de soldaten hiene ûnderling wol kontakten en lieten harren ek wol ynformearje. In sprekker dy’t hja útnoege hiene, adfisearre harren de jonges earst mar gewurde te litten at hja thúskamen.

De jonges dy’t werom kamen út Indië, hiene 4 wike frei reizigjen. Yn harren oanloop op it gewoane libben makken de mannen der dankber gebrûk fan. Hja pakten de trein en stapten út wer at se it moai fûnen.  Klaas en Sape bedarren sa yn Nymegen en sliepten dêr yn in hotel. ‘Sape’s lange skonken wiene fansels fierste lang foar it bed’  wit Osinga noch. Yn Margraten troffen hja âld KNIL soldaten, yn Breda wiene se te gast by minsken, dy’t gau in pear hinnen slachten om harren gasten in miel oan biede te kinnen.  

Sa njonkenlytsen waard it, ek foar Klaas, tiid om wer wat oan de slach. Hy pakte de tried wer op by syn heit. Yn 1951 begjint Klaas foar himsels, hoe kin it oars, as túnker. ‘t Is no al wer lange jierren dat de Osinga’s oan de Wiersterdyk wenje.  

Twa kear hat Osinga werom west nei Indië. Ien kear mei syn frou Griet. Hja stiene op it erefjild. Dat hiene se dêr tige foarelkoar. It wie in yndrukwekkend barren. Ek yn Nederlân besiket Osinga betinkingen. It bliuwt in part fan syn libben.
R.A.

Compliment voor Doopsgezinde Gemeente

Zondag 20 april 2008 werd in de gerestaureerde kerk van de Doopsgezinde Gemeente een presentatie gehouden van het beleidsplan “Levende Stenen”, wat op 22-05-2006 was vastgesteld voor de komende vijf jaar. Als gastspreker was prof. Gerrit Vermeer uit Almere uitgenodigd , die het één en ander over het werk van de Task Force Toekomst kerkgebouwen vertelde.

In vogelvlucht werden enkele punten uit het beleidsplan toegelicht door de heer T. Lont, één van de drie adviseurs die de Kerkenraad bijstaan in deze. De naam Levende Stenen is ontleend aan de Bijbel. In het plan gaat het over het gebouw – de dode stenen, en de gemeente – de levende stenen. Het doel van het rapport is o.a. het in kaart brengen van wie we zijn, wat we in stand kunnen en willen houden en onze plaats in de burgerlijke gemeente.

Wat het gebouw betreft, kan men waarnemen dat de buitenzijde van de kerk gerestaureerd is , hersteld waar het nodig was en opnieuw geschilderd. De binnenzijde is ook aangepakt, verbeterd, gemoderniseerd en geschilderd. Klaar voor de toekomst en een intensiever gebruik. De fondsenwerving voor de restauratie van het orgel is in volle gang, men verwacht in 2010 hiermee te beginnen. Door het geringe ledental van deze gemeente is men samenwerking in oecumenisch verband aangegaan. Het kerkgebouw leent zich bij uitstek voor kleinschalige, of een ander type diensten. De exploitatie is verbeterd doordat men andere bronnen heeft aangeboord. De kerk beschikt over een goede akoestiek, is daardoor zeer geschikt voor kleine concerten. Er is dan ook een toenemende belangstelling voor de diensten en activiteiten, zoals de boekenmarkt en het verteluurtje. Men gaat vol vertrouwen de toekomst in, met een prachtig kerkgebouw, waarin steeds meer activiteiten plaats hebben, klein en grootschalig. Daarmee is men nog niet uit de zorgen, het beleidsplan `levende Stenen` vraagt inzet van ieder persoonlijk, zowel van de leden alsook van de vrienden die deze gemeente een warm hart toedragen.

Na de heer T. Lont kreeg de gastspreker van deze middag het woord. Prof. Gerrit Vermeer uit Almere vertelde over het werk van de Task Force Toekomst Kerkgebouwen. De Task Force zet zich als burgerinitiatief op verschillende manieren in voor de toekomst van kerkgebouwen. Onafhankelijk en met een brede maatschappelijke invalshoek. De ontkerkelijking in Nederland is inmiddels een bekend gegeven. De grote kerkgenootschappen reageren op de krimp van het ledenaantal door afstoting van gebouwen, vaak uit puur economische overwegingen. Kerkgebouwen die niet door een monumentenstatus worden beschermd zijn vaak een speelbal, temidden van plaatselijke belangen. De oude functie van gemeenschapscentrum of gebedshuis wordt veelal opgeofferd voor de bouw van nieuwe woningen e.d. Door een beperkte visie op het belang van dit erfgoed, zijn er in enkele decennia veel bijzondere kerkgebouwen verdwenen en het erfgoed van meerdere generaties weggevaagd. De Task Force Toekomst kerkgebouwen is op veel fronten actief, zij wijzen op nieuwe manieren van denken, alternatieven, op belang van openheid en van samenwerking. Men adviseert bestuurders en kerken, beantwoordt verzoeken om informatie over de situatie van kerkgebouwen en de mogelijkheden voor behoud. Zoals een multifunctioneel gebruik, en stimuleert de openstelling van de kerkgebouwen, men is letterlijk voor Open kerken.  Prof. Gerrit Vermeer  maakte de Doopsgezinde Gemeente een compliment, t.a.v.  het beheer van het gebouw. Door de samenwerking in oecumenisch verband, de openstelling en andere activiteiten, is men verzekerd van een toekomst.
HK.

Informatie en beelden van afgeronde Berlikumer belangen:

verkeersveilige rotonde De rotonde is klaar

Een belangrijk Berlikumer Belang is gerealiseerd: de rotonde op de N383/Bitgumerdyk. De borden en de verlichting etc. zijn nu ook geplaatst, dus tijd voor een foto. De verkeersveiligheid van alle weggebruikers is enorm verbeterd en de doorloop is sneller. De foto is vanaf de boerderij van de familie De Vries genomen, die nu tegen een soort Berlikumer heuvelrug aankijkt. Hilda en Klaas Peter Osinga laten op de foto zien hoe hoog de rotonde is en zij zijn tevreden dat ook de veiligheid van de inzittenden nu beter gegarandeerd is. Zou er op korte termijn ook zo’n verkeersveilige rotonde op de gevaarlijke kruising Gernierswei/Kleasterdyk komen ?
 

Prachtig schelpenpad bij de Singel leidt naar Hemmemapark

Als u de Singel inloopt of binnenfietst, kunt u voor de woning van de familie Joh. Siegersma, Singel 24 op een nieuw schelpenpad het Hemmemapark binnenlopen of er doorheen fietsen. Het is een heel praktische ontsluiting vanuit het dorp. U passeert eerst oude fruitbomen, een terrein wat tot nu toe niet openbaar toegankelijk was. U komt in een heel oud stukje Berlikum, waar de tijd heeft stilgestaan. Bewoners die al heel lang in Berlikum wonen, noemen deze omgeving ‘De âld wereld’. Bewoners van Berlikum en andere recreanten kunnen er vanaf nu van genieten. Daarna gaat u over een nieuwe brug om vervolgens het Hemmamapark te bereiken. De route is ook zeer geschikt voor wandelaars die een klein blokje om willen wandelen, maar u kunt de tocht in het Hemmemapark zo lang maken als u zelf wilt. Beslist eens de moeite waard om vanuit deze kant het park in te gaan.

Uitkijktoren in het Hemmapark geplaatst

De grote lijnen van de uitkijktoren zijn uitgezet op donderdag 8 mei uitgezet. Rond 15 mei zal de uitkijktoren klaar zijn. De uitstraling ziet er spectaculair uit, passend in de recreatieve omgeving van het Hemmemapark en het is een uniek ontwerp. Dit project is ook een onderdeel van het grote plan Hemmemapark. De uitkijktoren staat op de heuvel in het wandel- en fietsgebied. De uitkijktoren is bedoeld als klimobject voor de jeugd, maar natuurlijk kan iedereen er gebruik van maken. Op de toren zal informatie worden verstrekt over de kerktorens die in de wijde omgeving te zien zijn. Ook zal er een informatiebord komen over de vogels die in het park en op het water waar te nemen zijn. In het voorjaar of in de zomer

een mooie gelegenheid deze aanwinst in het Hemmemapark te bekijken !

Hieke Osinga-Greidanus

Bazuin spettert in Joure

Afgelopen zondag 13 april 2007, gaven CMV “De Bazuin” uit Berlikum en De One Note Big Band uit Marssum een spetterend en muzikaal concert in samenwerking met zanger, componist en multi-instrumentalist Gé Titulaer. Het concert was er één met grote contrasten. Voor de pauze werd Titulaer ondersteund door de warme en ronde klanken van “De Bazuin”. Naast eigen werk van dit orkest, waaronder het bijzondere concoursstuk “Decennium”, speelden de fanfare met Titulaer nummers van onder anderen Lou Rawls, Billy Joel. De combinatie zanger en fanfare kwam deze middag bijzonder goed uit de verf, vooral in de wat meer romantische nummers “ A song for you” en “She’s always a woman to me”. De warme geluiden van de fanfare en de stem van Titulaer waren een perfecte combinatie voor deze nummers.

Na de pauze was het de beurt aan de One Note Big Band. Dit gedeelte van het concert werd spetterend geopend door zangeres Hanneke van Kammen. Deze veelzijdige Friese zangeres opende het concert met “Almost like being in love”. De toon voor het tweede gedeelte was gezet. Vele nummers uit het bekende repertoire van Sinatra passeerden de Revue. Dat de liefde voor Sinatra bij Titulaer diepgeworteld zit, kwam goed uit de verf tijdens dit concert. De eenheid die tussen de One Note Big Band en Titulaer ontstond, was er een die in de zaal direct voelbaar was. Een van de vele hoogtepunten deze middag was het duet tussen Titulaer en Van Kammen. Dit nummer werd vol overgave door dit duo gezongen onder begeleiding van het combo van de big band. Een enorm contrast tussen al het big band en fanfare geweld, maar daarom niet minder mooi.

Dit concert was er een die in het geheugen van de vele bezoekers is gegrift. Het smaakt bij de musici van de beide orkesten beslist naar meer. Mocht er in de toekomst wederom een dergelijk concert plaatsvinden, dan is een kaartje bemachtigen beslist een aanrader.

Kaatskamp  KV Berlikum 2008

Wat waren we blij toen het zaterdag 12 april toch droog weer was. Het was voor de vijfde keer dat er een kaatskamp werd georganiseerd voor de jeugdleden van KV Berlikum. Eigenlijk wel een beetje een jubileum. Dat het kaatskamp wel in trek is bleek uit het aantal kinderen dat zich had opgegeven voor dit festijn. Nog nooit was er zoveel deelname. Dit keer wel 34 kinderen. Gelukkig is het Heechhout nog steeds beschikbaar als basisplek. Vanaf half 2 tot 2 uur kwamen de kinderen binnen met hun hele hebben en houwen. Luchtbedden, matrassen, slaapzakken, dekbedden, kussens, grote weekend- en sporttassen veel (vr)eterij en ook knuffels en koeskes voor de nacht waren niet vergeten. Om 2 uur heetten we iedereen hartelijk welkom. We mochten namens onze sponsoren ESV Berlikum mooie rode shirts en  Fysiotherapeut Eijzenga oranje tassen uitdelen. Met veel rood en oranje vertokken we naar het kaatsveld. Daar zat een groep aantal enthousiaste trainers al te wachten. Jan Feenstra had weer een mooi circuit klaargelegd. De kinderen werden in 6 groepjes verdeeld. Ze kregen allerlei opdrachten. Ook werd er alvast gekeken hoe ver ze kunnen op- en uitslaan. Leuke spelletjes waren er ook. Het hoogtepunt van deze middag is het kaatskanon. De  kinderen hebben ondervonden dat het niet voor niets kaatskanon wordt genoemd. De kaatsballen werden afgevuurd als kanonskogels. Vooral voor de kleinsten was het moeilijk om deze ballen te raken. De ballen kwamen ook niet altijd in de want terecht, wat soms ook wel wat zeer deed. Toch was het al met al wel een succes. Nadat alle onderdelen afgewerkt waren vertrokken we weer naar Het Heechhout. Eerst even lekker douchen en dan de slaapplaatsen in orde maken. Iedereen vond weer een plekje. Gelukkig is de zaal in het Heechhout groot genoeg zodat iedereen wel een plekje naar de zin kon vinden. Even tsjillen en dan eten. De maaltijd bestond ook dit jaar weer uit patat met wat erbij. Altijd lekker. Voor de liefhebbers nog een ijsje na. Na niet zo’n lange tijd druppelde het recreatieteam binnen. Altijd weer een verrassing wat er op het programma staat. Deze avond liep er wat vreemd volk door Berlikum. De zogenoemde vossen. De kinderen gingen in groepjes verdeeld, met begeleider, op zoek naar deze opvallende figuren. Wanneer er een vos gevonden was, stelde die een vraag. Bij een goed antwoord kreeg je een letter. Van de verzamelde letters moest aan het einde van de tocht een woord gevormd worden. Bij terugkomst in It Heechhout waren er nog van allerlei spelletjes te doen. Mede dankzij het recreatieteam was dit een zeer geslaagde avond. Sommige kinderen zijn wel wat moe na zo’n dag en zouden eigenlijk wel wat willen slapen. Anderen zijn van plan om de hele nacht wakker te blijven. De jongste kinderen hebben in het “lytse keamerke” nog wel een beetje kunnen rusten. Zo ook de begeleiding die daar sliep. In “de grutte seal” gaat dat meestal iets anders. Mocht je wel uiteindelijk in slaap vallen, is er wel iemand die de wekker op niet al te laat heeft gezet. Dan de zondag. Dat is de dag voor de inmiddels bekende Kind-ouder partij. Gelukkig valt het weer weer mee. Een beetje bang gepraat door Piet Paulusma waren we wel voor dit weekend, maar gelukkig was het droog. Eerst even met z’n allen ontbijten. Ook moest er opgeruimd worden, zodat de ouders alle slaap- en overnachtingattributen om 9.00 uur konden ophalen. Dit liep allemaal gesmeerd. Voor 10 uur waren we allemaal op het kaatsveld. De omlopen werden in een rap tempo gekaatst. Er waren door onze perklizzers veel perken neergelegd omdat we nog nooit zoveel deelname hebben gehad. Dat we om 2 uur al uitgekaatst zouden zijn had niemand op gerekend. We moesten dan ook nog even op de kransen wachten. Uiteindelijk konden we toch om ongeveer 3 uur de prijzen uitreiken en het kaatskamp afsluiten. We kunnen weer terugkijken op een mooi kaatskamp en willen iedereen die hier aan heeft bijgedragen veel dank zeggen. Ook willen we al de kinderen bedanken, voor hun inzet en gezelligheid. We zien jullie dan ook graag deze zomer veel in “de Greide”.

Hieronder nog de prijswinnaars van de gekaatste Kind-ouder partij.  Nieuwsgierig naar de foto’s van het kaatskamp?  Kijk dan op onze site www.kvberlikum.nl

Prijswinnaars Kind-ouder-partij zondag 13 april.

C-klasse, Winnaarsronde: 1e prijs: Jantine en Marinus Stoffers; 2e prijs: Corné en Klaas Tuinenga; 3e prijs: Hein en Mintsje Joostema.

Verliezersronde: 1e prijs: Willeke en Douwe Dijkstra; 2e prijs: Evert en Hette Veldema.

B-klasse, Winnaarsronde: 1e prijs: Ruben en Jelle Eijzenga; 2e prijs: Niels en Sjoerd Terpstra;

3e prijs: Leah en Alfred Tuinenga.

Verliezersronde: 1e prijs: Marrit en Douwe Wassenaar; 2e prijs: Vera Miedema en Sophia de Geele.

A-klasse, Winnaarsronde: 1e prijs: Patrick en Sape Nauta; 2e prijs: Jisse en Willem Kemper;

3e prijs: Wessel en Auke Miedema.

Verliezersronde: 1e prijs: Remco Dijkstra en Anke van Dijk; 2e prijs: Hilde en Johan van der Bij.

Gymnastieknieuws

Mirjam Nieuwhof Fries turnkampioene
12 april 2008 werden de Friese turnkampioenschappen gehouden voor de dames niveau 11 en 12 te Surhuisterveen. Mirjam Nieuwhof wist zich hier als eerste te plaatsen. Geweldig dus. Harmke Siegersma werd 3e en Esther de Boer 5e. Een geweldige prestatie dus voor deze dames.

16 april waren er te Kollum Friese turnkampioenschappen voor meisjes niveau 13/14. 4 meisjes van de G.v. Berlikum mochten hieraan meedoen. Anke Zwart behaalde hier een 2e prijs en dit scheelde met de nummer 1 slechts 0.10 punten. Ook voor Anke een geweldige prestatie dus. De andere meisjes vielen buiten de prijzen.

Jeugdsponsoractie Poiesz
(Deze actie is bedoeld voor ondersteuning van de jeugd van sportverenigingen.)

Hiervoor was de gymnastiekverening Berlikum ook geselecteerd. Van 28 januari t/m 22 maart kon in alle filialen van Poiesz munten worden gespaard. In de winkel hingen kokers met de verenigingsnamen erop, waarin men de munten kon deponeren. Graag hadden wij een turndemonstratie gegeven maar daar het in de Poiesz winkel te Menaldum niet mogelijk was hebben we met 3 meisjes twee ochtenden paaseitjes uitgedeeld. De mensen die boodschappen hadden gedaan werd gevraagd naar de munten voor onze vereniging. Dit heeft heel wat munten opgeleverd en de meisjes waren ook razend enthousiast. Vrijdag 18 april was er in het WTC te Leeuwarden een feestavond, waar we natuurlijk ook aanwezig waren.. Hier werd  het geldbedrag dat we hadden gewonnen bekendgemaakt. De Gv.Berlikum ontving een cheque van maar liefst  € 884.00. Geweldig dus. Wij sparen voor een nieuw springtoestel “de Pegases”. Al de mensen die voor ons de munten hebben gespaard, heel hartelijk bedankt.

Activiteiten van Café De Poarte Berlikum
Vrijdag 25 april jl werd er weer geklaverjast om de welbekende vleesprijzen. Er hadden zich 24 deelnemers opgegeven, maar door ziekte moesten zich op het laatste moment 4 deelnemers afmelden, zodat we met 20  spelers konden beginnen. Er werd weer sportief gestreden en aan het einde van de avond konden de prijzen als volgt worden verdeeld. 1e met 5424 punen; Piet van Schepen, 2e met 5230 punten; Lammert van Schepen, 3e met 5192 punten; Rienk Bakker, de poedelprijs was deze keer voor Jetze Andringa. De volgende klaverjasavond zal vrijdag 30 mei gehouden worden, opgave op telnr 462268 of direct in Café De Poarte, tot vrijdag 30 mei as.

B.C. “Sicht op ‘e bal”
Het actieve biljartseizoen is afgelopen en de nr’s 1, 2 en 3 van de dinsdag- en woensdagploeg moesten onderling nog even uitmaken wie er op welke plaats in de competitie zou eindigen. Om plaats 5 en 6 zouden Gerrit Ynema en Henk Roo moeten spelen, maar door werkzaamheden van Gerrit Ynema kon dit geen doorgang vinden, zodat Henk Roo als 5e en Gerrit Ynema als 6e is geëindigd. Om plaats 3 en 4 mochten Keimpe Jansma en Tjip de Jong strijden, het was Tjip de Jong die beslag wist te leggen op plaats 3 zodat Keimpe Jansma als 4e is geëindigd. Om het kampioenschap speelden Piet Braaksma en Leenderd Bakker. Het was vanaf het begin van de wedstrijd steeds Leenderd Bakker die het betere spel had en zodoende in 24 beurten wist te winnen met 35 caramboles. Een gemiddelde van 1,46. Piet Braaksma kwam niet verder dan 26 caramboles met een gemiddelde van 1,08. Piet Braaksma werd zodoende tweede. Leenderd Bakker mag dus aankomend seizoen zijn kampioenstitel verdedigen, gefeliciteerd! De activiteitencommissie van Café De Poarte en B.C. “Sicht op ‘e bal” wensen u allen alvast een fijne vakantie toe. Als de tijd daar is, hoort u weer van ons.

Bert Engbertsen speelde prachtige improvisaties in Koepelkerk

Concertorganist Bert Engbertsen was door de orgelcommissie te Berlikum uitgenodigd op zaterdag 19 april j.l. in de Koepelkerk. De nummers die op het programma stonden, waren speciaal uitgezocht voor het orgel in deze kerk. De componisten van deze licht klassieke nummers waren o.a. G.F. Händel, J.C. Kellner en F.W. Zachow (17e en 18e eeuw). Bij binnenkomst konden de gasten verzoeknummers inleveren. Bert Engbertsen mocht twee willekeurige verzoeknummers uit de collectezak ‘trekken’. Het werden de liederen:

“Vol van pracht” en “Psalm 84”. Het viel op dat de verzoeknummers met veel improvisaties en vol vuur gespeeld werden. De aanwezigen konden er volop van genieten. Deze avond werd mede mogelijk gemaakt door Wonen Noordwest Friesland te St. Annaparochie.

De volgende concertavond staat gepland op zaterdag 15 november 2008 in de Kruiskerk met als concertorganist Harm Hoeve. Het laatste orgelconcert, een kerstconcert, zal dit jaar  plaatsvinden op zondagavond 21 december 2008 met de bekende organist Martin Mans en de dwarsfluitiste Liselotte Roykita.

De orgelcommissie

Elfstedenwandeltocht

Veel wandelaars rekenen er al op. Wanneer ze tijdens de wandelelfstedentocht ons dorp binnenkomen krijgen ze een heerlijke appel aangeboden. Een van de wandelaars, Hans Eisma, heeft dit plaatje geschoten.